گرفتگی عضلانی (muscle cramps)

گرفتگی عضلانی (muscle cramps)

گرفتگی عضلانی(Muscle Cramps)

گرفتگی عضلانی ، انقباض ناگهانی و غیرارادی یک یا چند ماهیچه است.گرفتگی عضله پا، که به عنوان «اسپاسم شبانه» و یا «اسب چارلی» نیز شناخته می شود، یک اسپاسم دردناک است و ممکن است چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد و معمولا در عضلات ساق پا رخ می دهد. این گرفتگی، فرد را در اواسط شب بیدار می کند. اما همچنین می تواند در روز و بعد از ورزش اتفاق بیافتد. علاوه بر عضلات ساق پا، عضلات دیگری که مستعد گرفتگی هستند شامل: عضلات پشت و جلو ران، دست ها، بازوها، شکم و عضلات بین دنده ای می باشند. تقریبا همه افراد بدون آن که متوجه باشند، این نوع گرفتگی ها را تجربه کرده اند.

علل

علت گرفتگی عضلانی همیشه شناخته شده نیست. در بسیاری از موارد گرفتگی عضلات پا در شب بدون هیچ دلیل شناخته شده ای رخ می دهد.عوامل زیر می تواند دلایل احتمالی گرفتگی عضلانی باشد:

ورزش، صدمه یا  استفاده بیش از حد از عضلات : این شایع ترین علت است.

تحت فشار بودن عصب : گرفتگی عضلات ممکن است  به علت مشکلاتی مانند آسیب نخاعی ناشی از تنگی کانال نخاعیو یا گیرافتادن عصب در گردن یا کمر ایجاد شود.

کم آبی: بالا رفتن میزان اسید لاکتیک در عضلات به علت کم آبی موجب بروز درد در عضلات می شود زیرا کم آبی باعث نرسیدن خون به عضلات و گرفتگی عضلات می شود.

کاهش سطح الکترولیتهایی مانند منیزیم، پتاسیم یا کلسیم: گاهی اختلال در تعادل مواد معدنی و آنزیم ها در بدن موجب گرفتگی عضلات می شود. کاهش یا افزایش منیزیم، کلسیم، سدیم و پتاسیم در خون باعث انقباض عضله و گرفتگی آن می شود.

کاهش جریان خون : تصلب شرایین و باریک شدن رگ هایی که خون را به پاها می رساند می تواند گرفتگی عضلات را در هنگام ورزش بوجود آورد که این گرفتگی ها بعد از ورزش معمولا از بین می روند.

بارداری: گرفتگی عضلات ممکن است به دلیل کاهش مقدار مواد معدنی، مانند کلسیم و منیزیم به خصوص در ماه های آخر بارداری رخ دهد.

داروهای خاص : مصرف برخی از داروهای ضد التهاب، اسپری، داروهای درمان پوکی استخوان، برخی از داروهای ضد افسردگی، کلونازپام، بعضی خواب آورها، دارو های شیمی درمانی و دیورتیک می تواند باعث گرفتگی عضلانی شود.

سایر مشکلات پزشکی: همودیالیز(نارسایی کلیوی)، مشکلات متابولیک مانند بیماری آدیسون (نارسایی آدرنال)، سیروز کبدی، اختلالات تیروئید و دیابت نوع 1 و 2 می توانند باعث گرفتگی عضلانی شوند.

چه کسانی در معرض گرفتگی عضلانی قرار دارند؟

هر کسی ممکن است دچار گرفتگی عضله شود  اما در بعضی از افراد رایج تر است:

  • سالمندان
  • افرادی که اضافه وزن دارند
  • ورزشکاران
  • زنان باردار
  • افراد مبتلا به بیماری های خاصی مانند بیماری های تیروئید و عصبی

چه زمانی باید به پزشک مراجعه شود؟

معمولاً گرفتگی‌های عضلانی به خودی خود از بین می‌روند و به ندرت آنقدر جدی هستند که نیاز به مراقبت‌های خاص پزشکی داشته باشند، مگر در موارد زیر که باید سریعاً به پزشک مراجعه کنید:

  • ایجاد ناراحتی طاقت فرسا و شدید
  • تورم ناحیه پا، قرمزی یا تغییرات پوستی
  • ضعف عضلانی پا
  • درد وگرفتگی عضلانی پا که بارها و بارها و بطور مکرر اتفاق بیافتد
  • با مراقبت های اولیه در منزل (کشش و نوشیدن مایعات کافی) بهبود نیابد
  • در مدت زمان طولانی باقی بماند

درمان

معمولا گرفتگی عضلات نیاز به درمان خاصی ندارد اما برای تسکین درد می توان از روشهای زیر بهره برد:

  • کشش و ماساژ عضله
  • کمپرس سرد یا گرم
  • مصرف بیشتر مایعات

روشهای تسکین درد گرفتگی عضلات

داروهایی وجود دارند که بعضی از آنها برای پیشگیری از گرفتگی عضلات توصیه می شوند، اما همیشه موثر نیستند و ممکن است عوارض جانبی ایجاد کنند.

اگر شما به تناوب دچار این مشکل می‌شود، بهتر است حتما به پزشک مراجعه کنید زیرا ممکن است جدی باشد.

پیشگیری

برای جلوگیری از گرفتگی عضلانی می توانید:

  • قبل از ورزش حرکات کششی مناسب و کافی انجام دهید
  • نرمش پیش از خواب (مانند چند دقیقه راه رفتن بر روی تردمیل یا دوچرخه ثابت)
  • تمرینات کششی و ماساژ قبل از خواب
  • نوشیدن مقدار زیادی مایعات : مقدار آن به نوع تغذیه ، جنسیت، سطح فعالیت ، آب و هوا، سلامت، سن و داروهایی که می خورید بستگی دارد.
  • مصرف غذاهایی که ویتامین ها و منیزیم و کلسیم بیشتری دارند .
  • اجتناب از دیورتیک‌ها در رژیم غذایی (کافئین و الکل: زیرا آب بدن را کم می‌کنند)

مقالات علمی فیزیوتراپی هروی

پیج اینستاگرام فیزیوتراپی هروی

پیام بگذارید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.