سندروم گیر افتادگی شانه

سندروم گیر افتادگی شانه

سندروم گیر افتادگی شانه (Shoulder impingement syndrome)

یکی از  شایع ترین علل درد شانه سندروم گیر افتادگی شانه(سندروم ایمپینجمنت) است. این سندروم به عنوان سندرم شانه شناگران نیز شناخته شده است، زیرا در شناگران شایع است. در افرادي که از مفصل شانه زياد استفاده مي کنند به ويژه در ورزش هايي مثل تنيس، بيس بال و واليبال‌ و شغلهایی مثل نقاشی ساختمان، گچ کاری و در بین کارگران ساختمانی اين عارضه شيوع بيشتري دارد.

سندرم ایمپینجمنت بیشتر در افراد بالای 40 سال دیده می‌شود و علامت اولیه آن درد ناشی از التهاب تاندون است. بالای سر استخوان بازو در مفصل شانه زائده ای از استخوان کتف قرار دارد که به آن آکرومیون می‌گویند .فضای بین سر استخوان بازو و این زائده ، فضای زیر آکرومیون نامیده می‌شود .در این فضا تاندونهای عضلات چرخاننده بازو (روتاتور کاف) قرار گرفته‌اند . این‌ها در واقع چهار عضله هستند که از استخوان کتف منشأ گرفته و به سر استخوان بازو متصل می‌شوند . اگر به هر علت فضای بین سر استخوان بازو و زائدة آکرومیون کاهش پیدا کند ، عضلات چرخاننده بازو (روتاتور کاف) که از این فضا عبور می‌کنند تحت فشار قرار گرفته و اصطلاحاً  دچار گیرافتادگی یا (IMPINGEMENT SYNDROME) می‌شوند .

سندرم گیرافتادگی شانه با گذشت زمان منجر به التهاب تاندون های روتاتور کاف (تاندونیت) و بورس (بورسیت) در شانه می شود. اگر این عارضه بدون درمان رها شود، تاندون های روتاتور کاف شروع به نازک شدن و پاره شدن می کنند.

علائم

علائم اصلی سندروم گیر افتادگی شانه، درد ناگهانی در شانه هنگام حرکت دادن دست به بالای سر،بردن دست به پشت سر یا پشت کمراست . معمولاً در ابتدا علائم خفیف بوده ولی بعد از مدتی شدت می گیرد.این علائم ممکن است به شکل های زیر ظاهر شود :

  • درد جزئی اما ثابت در بازوی شما
  • دردی که از جلوی شانه به سمت بازو تیرمیکشد
  • دردی که در شب بدتر می شود
  • ضعف شانه یا بازو

علل

درد شانه علت‌های گوناگونی می‌تواند داشته باشد . برخی از عواملی که در ایجاد سندرم گیرافتادگی شانه دخالت دارند می تواند شامل موارد زیر ‌باشند:

  • حرکات مکرر بالا بردن دست، مانند ورزش‌های گلف، پرتاب دیسک یا نیزه و شنا کردن، یا کشیده شدن مکرر دست به بالا یا بالا نگه‌داشتن آن
  • آسیب، مانند سقوط از ارتفاع که شانه دچار فشار و ضربه شده باشد.
  • غیر نرمال بودن ساختار استخوانی آکرومیون که فضای ساب آکرومیال را تنگ می‌کند.
  • پوکی استخوان در ناحیه‌ی شانه
  • ضعف تاندون‌های چرخاننده‌ی سرشانه و عضلات تیغه‌ی شانه که منجر به حرکت غیر عادی سر استخوان بازو می‌شود.
  • ضخیم شدن بورس شانه
  • ضخیم شدن لیگامنت‌های آن ناحیه
  • شلی کپسول مفصلی و بی ثباتی مفصل شانه
  • تغییرات استخوانی در برجستگی بزرگ استخوان بازو
  • ناهنجاری‌های مادزادی در فضای آکرومیون

تشخیص

تشخیص سندرم ایمپینجمنت با شرح حال پزشکی و معاینه فیزیکی پزشک شما آغاز می‌شود. وی ممکن است ارزیابی های استقامتی و حرکتی را برای شانه‌تان انجام دهد، درباره‌ی شغلتان و کارهای روزانه‌تان سؤال بپرسد و هرگونه عدم تعادل و ضعف در عضلاتتان را که می‌توانند بین شانه و عضلات اطراف آن رخ دهند، بررسی کند. همچنین ارزیابی های بخصوصی که شامل حرکات آرام بازو و شانه می‌شوند ممکن است برای تعیین دقیق تاندون درگیر اجرا شوند.

تست ها

تصویربرداری اشعه X : برای رد احتمال آرتریت –التهاب مفصل- از شانه عکسبرداری با اشعه ایکس انجام می شود. تغییرات استخوانی نمایش داده شده در عکس، نشان دهنده آسیب عضلانی هستند. ممکن است در فرایند تشخیص پزشک متوجه خار استخوانی یا تغییراتی در فرم استخوان شود.

ام آر آی (MRI) : ممکن است پزشک ازMRI  برای بررسی بهتر شانه استفاده کند.

درمان

درمان غیر جراحی

درمان مناسب جهت برطرف کردن مشکل گيرافتادگي شانه، به‌محض بروز آن، بسيار حائز اهميت مي‌باشد؛ زيرا مشکلات ديگري نيز مي‌توانند از گيرافتادگي بافت‌ها در شانه مانند آسيب به بورس شانه و پارگي يا آسيب تاندون های روتاتور کاف ناشي شوند.

درمان براساس علل اوليه سندرم صورت مي‌گيرد و به طورکلي شامل:

يخ : استفاده از کمپرس یخ  در موارد حاد می‌تواند به تسکین درد ناشی از سندروم گیر افتادگی  شانه کمک کند.

استراحت : به معناي پرهيز از فعاليت‌هايي است که درد بيمار را تشديد مي‌کند (مثلا حرکات مکرر بالاي سر)

دارو: مصرف داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مثل آسپیرین، ناپروکسن، ایبوپروفن می تواند به کاهش تورم و درد شانه کمک کند.

فيزيوتراپي: درمان‌هاي فيزيکي و فيزيوتراپي مي‌توانند براي درمان سندروم گيرافتادگي شانه بسيار مؤثر و موفقيت‌آميز باشند.تحريکات الکتريکي، تکارتراپی،اولتراسوند، ليزردرماني، تمرين درماني و از همه مهمتر درمانهاي دستي که از طريق آزادسازي عضلات و تاندون ها به رفع فشار در قوس زير آکروميون کمک زيادي مي کند.

تزریق استروئید : اگر استراحت، درمان های دارویی و درمان فیزیکی درد شما را تسکین ندادند، تزریق ساب آکرومیال کورتیزون و بی‌حسی موضعی به درون شانه می‌تواند به کاهش درد ناشی از سندرم ایمپینجمنت کمک کند ولی بدون فیزیوتراپی این تزریق‌ها تاثیر بلندمدتی ندارند و معمولا درد بازمی‌گردد.

درمان جراحی

اگر با اقدامات ذکر شده درد و ناراحتی از بین نرود پزشک معالج ممکن است تصمیم به درمان جراحی بگیرد. هدف از درمان اینست که گیر برطرف شود. برای اینکار جراح سعی میکند فضای بین سر استخوان بازو و زائده آکرومیون را بیشتر کند تا گیر کمتر شده و به تاندون روتاتور کاف فشار کمتری وارد شود. این جراحی معمولا با عمل جراحی آرتروسکوپی حداقل تهاجمی انجام می شود، هر چند در موارد شدید تر ممکن است نیاز به عمل جراحی باز سنتی داشته باشد.

توانبخشی

بعد از جراحی، اندام فوقانی برای مدتی به گردن آویزان شده و استراحت میکند. بعد از چند روز حرکات شانه برای بدست آوردن دامنه حرکتی و بعد از آن تمرین هایی برای تقویت عضلات شانه انجام میشود. معمولاً بین دو تا چهار ماه طول میکشد تا درد بیمار از بین رفته و دامنه حرکتی شانه بهبود یابد.

 

مقالات علمی فیزیوتراپی هروی

پیج اینستاگرام فیزیوتراپی هروی

 

پیام بگذارید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.