میدان هروی، خ وفامنش، خ آزادی، پ ۴۶، ط ۵، واحد ۹


  تماس : ۲۲۹۸۱۲۲۴ - ۰۹۹۰۲۵۰۰۸۲۸

دسته بندی همه پست ها در : اقدامات، تجهیزات و درمانهای فیزیوتراپی

حمام متضاد (Contrast Bath)

حمام متضاد یکروش آب درمانی(هیدروتراپی) است که غوطه وری در آب گرم/سرد درمانی نامیده می شود. از آب گرم و سرد برای کمک به کاهش درد و افزایش گردش خون در ناحیه آسیب و جریان خون موضعیاستفاده می شود. اهداف یک حمام متضاد عبارتند از:

  • کاهش درد
  • کاهش تورم
  • کاهش/کنترل التهاب
  • بهبود حرکت
  • بهبود عملکرد عضلات

حمام متضاد یک روش مناسب برای آسیب هاییاست که موجب تورم و درد در اطراف مفاصل و بافت نرم در بدن می شوند. مواردی مانند:

  • آسيب هاي حاد به اندام يا مفاصل (بيش از 72 ساعت)
  • شکستگی بالا و پایین اندام، التهاب غلاف کف پا (پلانتار فاشیاتیس) ، تاندونیت آشیل، آرتریت دست و انگشتان
  • مواردی که جریان خون کاهش می یابد
  • هیپرتونیک عضله ناشی از گرفتگی و اسپاسم
  • فعالیت های تنش تکراری، مانند سندرم تونل کارپال (سندرم کانال مچ دست) و سندرم درد موضعی مزمن ( CPRS)

    اگر مطمئن نیستید این درمان برای شما مناسب است، با پزشک یا فیزیوتراپیست خود مشورت کنید.

یک حمام متضاد چگونه عمل می کند؟
حمام متضاد با ایجاد اختلاف قابل توجه در درجه حرارت، تاثیر زیادی بر روی افزایش جریان خون و کاهش تورم بافت های تحت درمان می گذارد.حمام متضادراهی مناسب برای تقویت سیستم عروقی در منطقه آسیب دیده است. به عبارتی جریان خون و در نتیجه تغذیه بافت ها را در منطقه آسیب دیده افزایش می دهد.آب گرم به انبساط رگهای خونی به ویژه مویرگها کمک می کند و آب سرد باعث انقباض عروق می شود. استفاده متناوب از  آب گرم و سرد باعث ایجاد یک عمل پمپاژ می شود که باعث کاهش التهاب و بهبود زخم می شود.

چه تجهیزاتی برای اجرای یک حمام متضاد مورد نیاز است؟
•دو ظرف یا سینک به اندازه کافی بزرگ برای قرار دادن قسمتی از  بدن برای درمان
  • دماسنج
  • حوله (برای خشک کردن و قرار دادن زیر تشت
  • حوله مرطوب سرد برای سر (لیف حوله ای سرد)
  • پارچ برای حذف و اضافه کردن آب گرم
  • وسیله ای برای گرم کردن آب در صورتی درکنار وان یا سینک وجود نداشته باشد
  • یخ برای حمام سرد

روش انجام حمام متضاد چگونه است؟

  • دو سطل بزرگ یا یک سینک دوبل که بتوانید محل مورد نظر را در آن قرار دهید، یکی را با آب گرم (43 -36 درجهسانتیگراد)ودیگری را با آب سرد (21-7 درجه سانتیگراد) پر کنید.

حتما از دماسنج استفاده کنید تا درجه حرارت را در طول کل درمان کنترل کنید.
اگر تورم وجود داشته باشد دمای زیر 39 درجه سانتیگراد را حفظ کنید و آن را در مدت درمان کمتر کنید.

اگر مفصل متورم و گرم باشد هرگز از حمام گرم استفاده نکنید و فقط از حمام سرد استفاده کنید.

  • اندام آسیب دیده را در آب غوطه ور کنید.ابتدا با آب گرم برای 3-4 دقیقه شروع کنید و بلافاصله به مدت 1 دقیقه در آب سرد فرو ببریداگر آب سرد برای 1 دقیقه بطور کامل قابل تحمل نبود، آن را مجددا به مدت 3-4 دقیقه در آب گرم قرار دهید و سپس آن را به مدت یک دقیقه به آب سرد بازگردانید.
    دقت کنید حمام متضاد را همیشه با آب گرم شروع و با آب سرد پایان دهید، به جز:
    روماتیسم مفصلیکه باید با آب گرم به پایان ببریدو منطقه آسیب دیده را به طور کامل خشک کنید.
    مفصل متورم و گرم که در این مورد فقط باید از آب سرد استفاده کنید.
  • مراحل فوق را سه تا چهار بار دیگر، حدود 20 دقیقه، تکرار کنید.
    ممکن است نیاز باشد که آب گرم بیشتری برای نگهداشتن حمام گرم در دمای مناسب اضافه کنید.
    آب گرم  را در حالی که منطقه آسیب دیده را در حمام سرد فرو می برید، اضافه کنید.اطمینان حاصل کنید که هنگام اضافه کردن آب گرم درجه حرارت بیش از حد افزایش پیدا نکندچرا که می تواند باعث سوختگی شود.
    برای افزایش اثربخشی حمام متضادیخ یا پک یخ را به آب سرد اضافه کنید تا دمای آب بین 21-7 درجه سانتیگرادحفظ شود.

روش جایگزین:

اگر حمام آب گرم و سرد در منطقه آسیب دیده در دسترس نیست یا عملی نیست میتوانیدبرای 3 تا 4 دقیقه از یک پد گرم یا یک حوله مرطوب گرم برای منطقه آسیب دیده استفاده کنید.سپس از یک پک یخ پیچیده شده در یک حوله یا یک پارچه یا حوله منجمد مرطوب برای 1 دقیقه استفاده کنید.
مراحل فوق را سه بار تکرار کنید.

احتیاط در مورد حمام متضاد

حمام متضاد  نباید برای  آسیب حاد انجام شود.
تا 48 ساعت پس از زمان آسیب نباید از حمام متضاد استفاده کرد.
اطمینان حاصل کنید که اتاقی که در آن حمام متضاد قرار دارد گرم است و نیازی به تنظیم دما ندارد. دمای سرد اتاق اثر بخشی حمام متضاد را کاهش می دهد.

ممنوعیت حمام متضاد
در موارد زیر استفاده از حمام متضاد ممنوع است:

بدخیمی های موضعی
بیماری عروقی محیطی (PVD)
اختلال حس در اندام مورد درمان
خونریزی و التهاب حاد
دیابت و نوروپاتی
اگر اختلال حس و گردش خون در موضع تحت درمان وجود نداشته باشدبیماران دیابتی و کسانی که مبتلا به نوروپاتی هستند نیز میتوانند از حمام متضاد، تحت نظر یک فیزیوتراپیست استفاده کنند.
در هر حال بدون مشورت با پزشک یا فیزیوتراپیست خود از حمام متضاد استفاده نکنید.

 

بیشتر بخوانید

لیزر پرتوان

لیزر Laser مخفف Light Amplification from Stimulated Emission of Radiation است. لیزر به وسیله دستگاه لیزر از طریق یک پروسه خاص که باعث تابش یک نور کنترل شده میشود تولید میگردد. لیزر اولین بار بوسیله یه فیزیکدان به نام Gordon Gould در سال 1953 اختراع شد و اولین دستگاه لیزر در سال 1960 ساخته شد. لیزر بیشتر از 40 سال است که در اروپا و آمریکا در زمینه پزشکی در رشته های چشم پزشکی، پوست، جراحی و فیزیوتراپی مورد استفاده قرار میگیرد.

نور طبیعی شامل طول موج های مختلفی است که در جهات گوناگون پخش می شوند. اگر چه لیزر تقریبا در همه جا یافت می‌شود، از یک لیزر جهت نما در کلاس درس گرفته تا لیزر جراحی در اتاق عمل، لیزرهای درمانی در حیطه ی پزشکی منحصر به فرد هستند. لیزر در مانی قادر است تا به بافت های زیر پوست، بدون اینکه در بافت های که از آنها عبور میکند گرما ایجاد کند، انرژی منتقل کند. انرژی نور به وسیله ی ایجاد تغییرات فیزیولوژیکی در سلول ها توسط پروسه ای که Photobiomodulation نامیده می‌شود در بدن واکنش نشان می‌دهد..

نور لیزر درمانی، انرژی الکترومغناطیس مادون قرمز است که بصورت فوتون وارد بدن می شود. دسته فوتون های نور در یک راستا و کنار هم باقی می مانند و همانند نور یک لامپ معمولی ازهم پراکنده نمی شوند. تحقیقات اخیر نشان داده است وقتی بافت های بدن در مقابل تابش نور لیزر پرتوان قرار می گیرند تولید آنزیم معمولی سیتوکروم سی اکسیداز (Cytochrome c Oxidase) افزایش می یابد. این آنزیم مسئول تولید ATP در بدن است. مولکول ATP انرژی شیمیایی در دسترس و مورد نیاز سلول های بدن است. بنابراین با افزایش ظرفیت تولید ATP و افزایش ذخایر ATP در سلول انرژی سلول برای انجام فعالیت هایش افزایش پیدا می کند و نتیجه این افزایش فعالیت میتواند کاهش درد، کاهش التهاب، کاهش بافت اسکار، افزایش متابولیسم سلولی، بهبود فعالیت عروقی و افزایش سرعت ترمیم باشد.

لیزرهای کم توان که توانی کمتر از 500 میلی وات دارند بدلیل قدرت کمتر خروجی، چگالی انرژی کمتری تولید می کنند . بنابراین برای اینکه دوز درمانی مناسب را به بافت مصرف برسانند در مقایسه با لیزر پرتوان از توانایی کمتری برخوردارند .

استفاده از لیزر پرتوان در کنار سایر مداخلات فیزیوتراپی میتواند  نتایج خوبی را در درمان انواع اختلالات در پی داشته باشد.

لیزر پرتوان تنها در مواردی مثل بارداری خانم ها، وجود تومور و یا در افرادی که داروهای حساس کننده پوست به نور استفاده می کنند توصیه نمی شود. در حین لیزرتراپی از هیچ پماد و لوسیونی به عنوان ماده واسط نباید استفاده شود. انجام لیزرتراپی نیاز به عینک محافظ برای چشم دارد، چون سلول های چشم فوق العاده به نور حساس هستند و در صورت عدم استفاده از عینک ممکن است آسیب ببینند.

لیزر موجود در کلینیک فیزیوتراپی هروی ساخت شرکت fisioline ایتالیا، مدل LUMIX C.P.S و صاحب جدیدترین تکنولوژی در عرصه لیزرهای فیزیوتراپی دارای تکنولوژی C.P.S با قابلیت اعمال همزمان تابش امواج پیوسته، پالسی و سوپرپالسی می باشد. منبع پالسی و سوپرپالسی آن 45 وات و منبع پیوسته آن 14 وات است  و توان متوسط 15 وات را تا عمق 7 سانتیمتر اعمال میکند.

فرکانس خروجی دستگاه تا 100000 هرتز است و قابلیت تابش همزمان چهار طول موج 650، 810، 910 و 1064 نانومتر را دارد. این ویژگی باعث میشود که سه اثر گرمایی، شیمیایی و مکانیکی لیزر بصورت همزمان بر روی بافت اعمال شود.

 

 

 

بیشتر بخوانید
کلینیک فیزیوتراپی هروی، Heravi Physiotherapy، توان بخشی، توانبخشی، CPM، سکته مغزی، ضایعه نخاعی

سوزن خشک

استفاده از سوزن خشک یک روش تهاجمی است که در آن از سوزن‌های طب سوزنی برای وارد کردن در عضلات استفاده می‌شود. استفاده از سوزن در واقع برای اثر کردن بر روی نقاط ماشه‌ای است که نقاطی حساس در عضلات اسکلتی همراه با گره‌های حساس به لمس هستند. این عمل در سطح یا در عمق عضلات انجام می‌شود. نتیجه استفاده از سوزن خشک کاهش درد و بازیابی فیزیولوژی طبیعی بافت می‌باشد.
نقطه ماشه‌ای (Trigger Point) نقطه‌ای تحریک‌پذیر در یک عضله همراه با گره‌های حساس به لمس می‌باشد که باعث دردناک شدن ان نقطه یا تیر کشیدن درد در یک الگوی مشخص در بدن می‌شود.
وارد شدن سوزن در یک عضله سالم آزردگی مختصری را باعث می‌شود ولی اگر عضله حساس شده باشد یا دچار کوتاهی باشد و یا در آن نقاط ماشه‌ای فعال وجود داشته باشد حسی شبیه به گرفتگی عضله ایجاد می‌کند.
فلسفه و تئوری سوزن خشک بر اساس نظریه‌های باستانی و طب سنتی چینی نیست. اجرای مدرن درای نیدلینگ به وسیله فیزیوتراپیست‌ها بر پایه علوم نوروآناتومی و مطالعات علمی جدید در مورد سیستم عصبی و عضلانی-اسکلتی است. گرچه هر دو از یک ابزار که همان سوزن‌های رشته‌ای نازک است استفاده می‌کنند است در طب سوزنی از نقاط خاصی برای سوزن زدن در درمان طیف گسترده‌ای از بیماری‌ها استفاده می‌شود در حالی‌که در درای نیدلینگ محل وارد کردن سوزن عضلاتی است که به تشخیص تراپیست منشاء و دلیل درد هستند و در آسیب‌های مختلف، عضلات متفاوتی مورد نظر هستند.
از سوزن زدن خشک در آسیب‌های حاد و مزمن، سردردها، گردن درد، کمر درد، التهاب‌های تاندونی، اسپاسم‌های عضلانی، دردهای سیاتیک، درد مفاصل، آسیب‌های عضلانی، آرنج تنیس‌بازان و گلف‌بازان و آسیب‌های ناشی از استفاده زیاد از اندام‌ها می‌توان استفاده کرد.
عوارض سوزن زدن خشک چیزی بیشتر از آزردگی عضلانی و گاهی کبودی نخواهد بود.

بیشتر بخوانید