میدان هروی، خ وفامنش، خ آزادی، پ ۴۶، ط ۵، واحد ۹


  تماس : ۲۲۹۸۱۲۲۴- ۲۲۹۶۷۵۵۵ - ۰۹۹۰۲۵۰۰۸۲۸

آرتروز چیست؟

آرتروز یا استئوآرتریت شایعترین شکل التهاب است که میلیون ها نفر از مردم دنیا به آن دچار هستند. آرتروز وقتی اتفاق می افتد که غضروف های حمایتی که در انتهای استخوان ها وجود دارند در طول زمان شروع به از بین رفتن می کنند. اگر چه آرتروز می تواند به هر مفصلی در بدن شما آسیب بزند اما این اتفاق بیشتر برای مفاصل دست ها، زانوها، هیپ و مفاصل ستون فقرات می افتد.. نشانه های آرتروز معمولا می داشتن یک رژیم ، تواند به شکل موثری کنترل شود. اما این بدین معنی نیست که روند آسیب ناشی از آرتروز می تواند برعکس شود. فعال بودن غذایی سالم و درمان های دیگر ممکن است سرعت پیشرفت بیماری را کند کند و سبب کاهش درد و بهبود حرکات مفصل شود.
علائم این بیماری اغلب به آهستگی پیشرفت می کنند و در طول زمان بدتر می شوند. این علائم شامل موارد زیر است:

درد: که ممکن است در طول حرکت یا پس از آن ایجاد شود.

حساسیت نسبت به لمس: مفاصل دچار آرتروز ممکن است نسبت به لمس و فشار ملایم روی آن ها حساس باشند.

سفتی: سفتی مفصل ممکن است هنگام بیدار شدن از خواب یا پس از یک دوره ی بی حرکتی بیشتر نمایان سود.

کاهش انعطاف پذیری: شما ممکن است نتوانید یک مفصل دچار آرتروز را به راحتی در همه ی طول دامنه حرکتی آن حرکت دهید.

احساس ساییدگی: شما ممکن است یک احساس ساییدگی را در مفصلتان بشنوید یا احساس کنید.

استخوان های اضافی: این تکه های اضافی استخوان که شبیه توده های سخت احساس می شوند ممکن است در اطراف یک مفصل آسیب دیده ایجاد شوند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر در مفصلتان درد یا سفتی ای احساس می کنید که از بین نمی رود حتما به یک پزشک مراجعه کنید.

علل ایجاد آرتروز آرتروز وقتی اتفاق می افتد که غضروف های انتهای استخوان ها در داخل مفاصل که وظیفه جذب فشار وتسهیل حرکت مفصل را بر عهده دارند به مرور زمان دچار آسیب بشوند و از بین بروند. غضروف یک بافت سخت و در عین حال لغزنده است که اجازه می دهد استخوان ها به راحتی و تقریبا بدون اصطکاک نسبت به هم حرکت کنند. در آرتروز سطح نرم غضروف زبر و خشن می شود. در نهایت اگر غضروف ها به طور کامل از بین بروند شما با مفاصلی مواجه خواهید بود که در آن استخوان ها هستند که بر روی هم می لغزند.

ریسک فاکتورها

افزایش سن: خطر ابتلا به آرتروز با افزایش سن افزایش می یابد.

جنس: زنان بیش از مردان به آرتروز مبتلا می شوند که البته دلیل آن به درستی مشخص نشده است.

چاقی: داشتن وزن اضافه به چند دلیل خطر ابتلا به آرتروز را افزایش می دهد. وزن اضافه فشار بیشتری را بر مفاصلی که تحمل وزن می کنند مثل هیپ و زانو وارد می کنند. به علاوه بافت های چربی پروتئینی تولید میکنند که می تواند سبب ایجاد التهاب در داخل و اطراف مفاصل شود.

آسیب مفصل: آسیب ها از قبیل آسیب هایی که در هنگام انجام ورزش و یا یک تصادف ایجاد می شوند می تواند خطر ابتلا به آرتروز را افزایش دهد. حتی آسیب هایی که ممکن است سالها قبل اتفاق افتاده باشند و ظاهرا ترمیم شده باشند می توانند خطر ابتلا به آرتروز را افزایش دهند.

مشاغل خاص: در مشاغلی که در آن حرکات تکراری با فشار بر روی یک مفصل خاص وجود داشته باشد احتمال ابتلای آن مفصل به آرتروز را افزایش میدهد.

وراثت: بعضی افراد ممکن است ابتلا به آرتروز را به ارث ببرند.

ناهنجاری های استخوانی: بعضی افراد با مفاصل بدشکل یا غضروف های معیوب که عوامل تسریع کننده آرتروز هستند به دنیا می آیند.

آرتروز یک بیماری پیشرونده است که به مرور زمان بدتر می شود. درد و سفتی مفصلی آنقدر می تواند شدید شود که انجام کارهای روزمره را با دشواری زیاد همراه کند. کنترل وزن، درمانهای دارویی، فیزیوتراپی، تزریق ژل و کورتون داخل مفصل از جمله روشهای درمانی است که میتواند آرتروز را کنترل کند و علایم آن را کاهش دهد. با اینحال ممکن است برخی افراد دیگر قادر به کار کردن نباشند و اگر درد و سفتی بیمار را ناتوان کند ممکن است پزشک به او پیشنهاد تعویض مفصل بدهد.